Strona Jest O Zwierz臋tach

Fakty Na Temat Meksyka艅skiej W臋dkarskiej Ryby

Zadziwiaj膮ca biologia aksolotla zapewni艂a kwitn膮c膮 populacj臋 w niewoli, ale ich dzikie odpowiedniki znajduj膮 si臋 w znacznie bardziej niespokojnych wodach.


Meksyka艅ska ryba - cz臋艣ciej okre艣lana jako aksolotl - nie jest ryb膮, ale raczej p艂azem, pochodz膮cym z centralnego Meksyku. Jak g艂osi legenda Aztek贸w, b贸g s艂o艅ca Xolotl przybra艂 posta膰 tej salamandry, aby uciec ofiar臋, ale ostatecznie zosta艂 ugotowany w czajniku. Wsp贸艂czesne aksolotle s膮 jednak 偶ywe i dobrze utrzymuj膮 si臋 w prywatnych kolekcjach i obiektach badawczych, w du偶ej mierze dzi臋ki uroczym rysom i niezwyk艂ej zdolno艣ci regeneracji ko艅czyn i sk贸ry. Podczas gdy populacje je艅c贸w rozkwitaj膮, los dzikich aksolotli wydaje si臋 r贸wnie niefortunny jak ich mityczny poprzednik.

呕ycie w 偶yciu Larvala

Wi臋kszo艣膰 p艂az贸w ro艣nie w nast臋puj膮cy spos贸b: jajeczka wyl臋gaj膮 si臋 w larwy - dla 偶ab to by艂yby kijanki - kt贸re przekszta艂caj膮 si臋 w doros艂ych; zamiana skrzeli na p艂uca po drodze. Ale aksolotl, formalnie znany jako Ambystoma mexicanum, pozostaje w swojej formie larwalnej przez ca艂e 偶ycie, funkcja znana jako neoteny. W tym stanie przedurodzeniowym aksolotl ostatecznie osi膮ga 9 cali d艂ugo艣ci i osi膮ga dojrza艂o艣膰 p艂ciow膮, rozwijaj膮c szcz膮tkowe p艂uca, a tak偶e zdolno艣膰 do wch艂aniania tlenu przez sk贸r臋. Ale oddychanie odbywa si臋 przede wszystkim dzi臋ki zatrzymanym zewn臋trznym skrzeli, falistym strukturom, kt贸re przypominaj膮 ptasie pi贸ropusze siedz膮ce na szczycie ich dziwnie ciekawej twarzy, z trwa艂ym u艣miechem utkwionym pod ma艂ymi, pozbawionymi powiek oczyma.

Neoteny mo偶na zaobserwowa膰 u innych salamandr贸w, ale cz臋sto wynikaj膮 ze stresuj膮cych warunk贸w 艣rodowiskowych, w tym ekstremalnych niskich temperatur. Ale w axolotlach to nieokre艣lone przesuni臋cie metamorfozy jest ca艂kowicie genetyczne.

Uwolnienie sekret贸w regeneracji tkanek

Wiele rodzaj贸w jaszczurek mo偶e straci膰 ogon i odrodzi膰 go. Ale w tym nowym dodatku brakuje ko艣ci i nerw贸w. Totemy i salamandry, w tym aksolotl, mog膮 zregenerowa膰 nie tylko brakuj膮cy ogon, ale tak偶e odn贸偶a, szcz臋ki i rdzenie kr臋gowe. A te nowo utworzone cz臋艣ci s膮 doskona艂ymi replikami, zawieraj膮cymi ko艣ci, nerwy, mi臋艣nie i sk贸r臋, wszystkie utworzone bez blizny. Mog膮 nawet zregenerowa膰 t臋 sam膮 ko艅czyn臋, dziesi膮tki, je艣li nie setki razy, za ka偶dym razem idealnie. Dodawanie do ich naturalne zdolno艣ci regeneracyjne, aksolotle wykaza艂y niezwyk艂膮 oporno艣膰 na raka b臋d膮c 100 razy bardziej odporn膮 na czynniki rakotw贸rcze ni偶 ssaki.

Kwitn膮ce, je艣li tylko w niewoli

W pewnym momencie aksoolotle 偶y艂y w g贸rskich jeziorach na po艂udniowym wschodzie Meksyku. Wraz z ekspansj膮 miasta, resztki tych niegdy艣 mokrade艂 to sie膰 silnie zanieczyszczonych kana艂贸w, po艂膮czonych z wprowadzonymi rybami drapie偶nymi. Utrata i degradacja ich jedynego domu spowodowa艂a gwa艂towny spadek liczby aksolotli, z 6000 w 1998 r. Do zaledwie 100 zwierz膮t w 2008 r. W 2014 r. Gatunek ten wygin膮艂, dop贸ki naukowcy z Narodowego Uniwersytetu Autonomicznego w Meksyku nie zauwa偶yli dw贸ch.

Mimo, 偶e s膮 krytycznie zagro偶one na wolno艣ci, aksolotle s膮 do艣膰 powszechne w niewoli, w du偶ej mierze dzi臋ki unikalnym cechom biologicznym, kt贸re od ponad stu lat przyci膮gaj膮 ich do naukowc贸w. W ostatnich latach ich atrakcyjno艣膰 rozszerzy艂a si臋 na kultowe po艣r贸d prywatnych kolekcjoner贸w, kt贸rzy twierdz膮, 偶e s膮 odporni, stosunkowo 艂atwo si臋 rozmna偶aj膮, a przy odpowiedniej opiece 偶yj膮 od 10 do 15 lat.

"Puchowe usta"

Axolotle s膮 mi臋so偶ercami; surowi mi臋so偶ercy, kt贸rzy na wolno艣ci, 艣lizgaj膮 si臋 po b艂otnistych dnach, po偶eraj膮 wszelkie robale, ma艂e ryby, 艣limaki, skorupiaki i robaki, kt贸re zmieszcz膮 si臋 w ich du偶ych, szerokich ustach. Grecka cz臋艣膰 ich nazwy naukowej - Ambystoma - trafnie t艂umaczy jako puchar usta.

Uwi臋zione axolotle wymagaj膮 wysokiej jako艣ci, zr贸wnowa偶ona pod wzgl臋dem od偶ywczym dieta. B臋d膮 je艣膰 zar贸wno 偶yw膮, jak i martw膮 偶ywno艣膰, ale 偶ywe pokarmy nios膮 wi臋ksze ryzyko wprowadzenia paso偶yt贸w. D偶d偶ownice s膮 bardzo po偶ywne i s膮 wieloletnimi ulubie艅cami aksolotli, ale najlepiej je艣li pochodz膮 z ekologicznych gleb. Inne rodzaje robak贸w - w szczeg贸lno艣ci tubifex i bia艂e robaki - zawieraj膮 zbyt du偶o oleju i t艂uszczu, co mo偶e prowadzi膰 do problem贸w z w膮trob膮. W Abystoma Genetic Stock Center, hodowlanej kolonii aksolotli mieszcz膮cej si臋 na University of Kentucky, karmi膮 swoje podopieczne solank膮, kalifornijskimi robakami i granulkami 艂ososia - wysokobia艂kow膮, wzbogacon膮 witamin膮 pasz膮 opracowan膮 dla hodowanych ryb.

Aby zmniejszy膰 ba艂agan, wielu hobbyst贸w decyduje si臋 karmi膰 swoje zwierz臋ta r臋cznie, zadanie jest 艂atwe, poniewa偶 aksolotle rozpoznaj膮 kszta艂ty - w tym r臋k臋, kt贸ra je karmi - z daleka. Ten poziom rozpoznawania nie jest unikalny dla aksolotli. W badaniu opublikowanym w Animal Cognition, naukowcy odkryli, 偶e ich kuzyn - czerwona salamandra - potrafi odr贸偶ni膰 jedn膮 liczb臋 jako wi臋ksz膮 od drugiej, nawet do trzech.

Fajne i troch臋 trudne

Naukowcy z obecnie zamkni臋tej kolonii aksolotli Uniwersytetu Indiany - pierwszego w kraju centrum aksolotlu - charakteryzuj膮 wod臋 jako "najwa偶niejszy sk艂adnik 艣rodowiska aksolotli". Wol膮 wolontariusze lekko twarda woda utrzymywane w stajni, ch艂odna temperatura mi臋dzy 50 a 68 stopnie F. Cokolwiek ch艂odniejszego i spowolni膮 lub przestan膮 je艣膰. Wy偶sze temperatury powoduj膮 stres i choroby. A tam, gdzie twarda woda pomaga aksolotlom zachowa膰 zdrow膮 sk贸r臋, ich pierwsza linia obrony przed infekcj膮, mi臋kka woda mo偶e prowadzi膰 do anemii. S贸l mo偶na dodawa膰 do wody, aby utrzyma膰 twardo艣膰 i odstraszy膰 grzyby i paso偶yty. Chlor i / lub chloramina, dodawane przez gminy w celu zabicia bakterii w wodzie, musz膮 by膰 usuwane za pomoc膮 dost臋pnego na rynku dechlorinatora.

Projektant kolor贸w

Dzikie aksolotle s膮 generalnie nieco odcieniem zieleni lub br膮zu, z czarnymi, z艂otymi lub b艂yszcz膮cymi plamkami, wz贸r koloru okre艣lany jako typ dziki. Zidentyfikowano wiele mutacji w genach aksolotli, kt贸re kontroluj膮 kolor i pigmentacj臋. Poprzez selektywne krzy偶owanie zwierz膮t z tymi mutacjami, ambitni hobbystom i badacze stworzyli inne typy kolor贸w, w tym:

  • *Melanoid: *bardzo ciemne, je艣li nie czarne aksolotle, kt贸re maj膮 wyj膮tkowo du偶膮 liczb臋 ciemnych kom贸rek pigmentowych.
  • Leucistic: bia艂e lub r贸偶owe aksolotle z ciemnymi oczami i smugi ciemnych kom贸rek pigmentu na czubku g艂owy i plecach.
  • Albinos: z艂ote, 偶贸艂te lub bia艂e siekierki o czerwonych, r贸偶owych lub jasnych oczach, w zale偶no艣ci od obecno艣ci lub braku innych typ贸w kom贸rek barwnikowych.

艢lizganie si臋 ku wymarciu

Aby zapobiec wygini臋ciu dzikich aksolotli, naukowcy badaj膮 mo偶liwo艣膰 wypuszczenia laboratoryjnych aksonolotli z powrotem do meksyka艅skich kana艂贸w. Osoby zajmuj膮ce si臋 ochron膮 gatunku, w tym naukowcy z Narodowego Autonomicznego Uniwersytetu Meksyka艅skiego, obawiaj膮 si臋, 偶e uwi臋zione zwierz臋ta mog膮 wprowadza膰 infekcje grzybicze lub inne choroby. Obawiaj膮 si臋 r贸wnie偶, 偶e te inbredowane zwierz臋ta w niewoli zmniejsz膮 r贸偶norodno艣膰 genetyczn膮 dzikich aksolotli. Ich zastrze偶enia nie mog膮 by膰 bezpodstawne, poniewa偶 praktycznie wszyscy uwi臋zieni axolotle mog膮 prze艣ledzi膰 swoje pochodzenie tylko do dw贸ch dzikich okaz贸w wys艂anych z Meksyku do Pary偶a w latach sze艣膰dziesi膮tych XIX wieku.


Wideo: Deszcz zwierz膮t | Ciekawa Przyroda #2

Mo偶esz By膰 Tak偶e Zainteresowany:

鉁 - Jak Przygotowa膰 Twarz I Uszy Bichon Frise

鉁 - Kolorowe Kupki Twojego Psa Mog膮 Zawiera膰 Cenne Informacje O Ich Zdrowiu

鉁 - Zatrzymaj Szczeniaka Przed Graniem W Misce Na Wod臋


Pomocna? Podzieli膰 Si臋 Tym Ze Swoimi Przyjaci贸艂mi!